Een voor mij belangrijk uitgangspunt is het ES, ICH en ÜBER-ICH van Freud. De kernvraag daarin is: hoe kom ik dichter bij mijn ICH?
Wat hoort bij mij, wat past mij en waar sta ik het dichtst bij mezelf? Waar en hoe verlies ik geen of zo min mogelijk energie?
Of, anders gezegd: waar ligt mijn persoonlijke balans tussen nature en nurture?
Voor mij is dit synoniem aan persoonlijke bewustwording en persoonlijke ontwikkeling.
Het vervolg van Freud zijn es, ich en über-ich is de belangrijke inspiratie die ik vind in de werkwijze van de Gestalttherapie-benadering van Fritz Perls.
Maar ook andere fenomenologisch zienswijzen die helpend zijn voor de coachee neem ik mee.
Zoveel mogelijk vrijdenkend. Als het iemand helpt dan is dat het samen onderzoeken altijd waard. Lak aan conventies, hoe ‘heurt het’, nooit dogmatisch of protocollair. Denken om het protocol past mij niet, de zoektocht is: lukt het als coachee om bij je eigen essentie te kunnen komen, welke kleur dit ook moge zijn, om gezond te leven.
Waar kijken we naar en hoe te werk te gaan, wat doet een (existentiële) gebeurtenis(en) uit het verleden wanneer je er nu over vertelt, met jou? Hoe is het contact met jezelf? Met de ander? En hoe is dat voor jou in het hier en nu? In plaats van alleen dieptepsychologie.
Gewaarzijn en inventarisatie van de coachvraag, wat is de vraag achter de vraag?
Werken richting oplossing, wat zijn mijn mogelijkheden in plaats van onmogelijkheden.
Zo veel als mogelijk zelfregulatie bereiken ten opzichte van de coachvraag.